Vandaag is de laatste echte dag in Morogoro. Tijd om gedag te zeggen en de laatste dingen af te ronden. We zijn met een heuse farewell tour alle scholen nog langs gegaan. Allereerst langs de Montfort school waar sinds eind vorig jaar weer een nieuwe schooldirecteur is. Brother John Paul is de vijfde schooldirecteur in 5 jaar tijd maar Brother John Paul heeft ons toegezegd dat hij de komende jaar zal blijven. Dat is een geruststelling want we moesten hem wel helpen herinneren aan een aantal afspraken die we in het verleden met zijn voorgangers hadden gemaakt over het gebruiken van hun ruimtes voor seminars. Dat was geen enkel probleem we zijn in mei weer van harte welkom!
Vervolgens gingen we met opberg materiaal naar de Kihonda school. Het is natuurlijk een goed idee om lesmateriaal te brengen maar op de Kihonda school hebben ze vervolgens geen plek om het op te ruimen. Eigenlijk blijven de omstandigheden op de Kihonda school zorgwekkend. Het hokje van 2 x 3 meter is natuurlijk te klein om alle kinderen te herbergen en er is geen uitzicht op een goed lokaal om les te geven. Halverwege de ochtend moet de klas even verhuizen omdat de kleuterklassen er bij moeten. In de auto op weg naar Kauzeni vragen we ons echt af met welke hulp deze school echt geholpen is. Stof tot nadenken….

Daarnaast hebben alle scholen last van een maatregel van de gemeente die inhoud dat het eetgeld voor scholen niet meer gegeven wordt. Dat betekent dat de kinderen tussen de middag geen eten krijgen. Aangezien deze maaltijd vaak de enige maaltijd is die de kinderen krijgen, wordt leren wel erg moeilijk.

Met ons hoofd vol vragen gaan we op weg naar Kauzeni. Op de Kauzeni school (een half uur rijden van Morogoro) werden we warm onthaald. Ook hier hebben we nog wat extra speel- en lesmateriaal achter gelaten (en ook een paar opbergboxen trouwens). Het blijft net als maandag bijzonder om te zien wat er hier in 18 maanden veranderd is. De kinderen zijn blijer, meer ontspannen en kunnen zich zelf zijn. Op Kauzeni hebben ze afgelopen jaar een door Tanzatoto gesponsorde ouderworkshop gehouden en wij sponsoren ook graag een vervolg. Hier hebben we goede afspraken over gemaakt. Op Kauzeni zitten er diepe scheuren in de muren en kan je zo van de ene klas in de andere kijken. Met een kleine bijdrage voor cement kunnen we er hopelijk voor zorgen dat de muren en het dak niet instorten.

Laatste stop was Kilakala, hier hadden we gisteren al afscheid genomen maar Emmie moest nog even het contract met Royal Dutch Kentalis tekenen. De bijdrage van Kilakala aan het leesproject is een feit!

Het onderwijs budget in Tanzania is eigenlijk erg slecht. Op dit moment is er geen geld voor schriften, boeken, krijt, thee en eten. Laat staan voor onderhoud en nieuwe gebouwen. We vertrekken morgen met dubbele gevoelens naar Des es Salaam. Er is hier veel gebeurd maar er moet ook nog veel gedaan worden.