Vandaag had een behoorlijk officieel tintje; we zijn aangeschoven bij de schooldirecteur en bij de gemeente om met hen het leesproject te bespreken. Maar laten we bij het begin beginnen. Gisteravond is Emmie (Wienhoven) bij ons aangesloten. Wat een bijzonder moment is dat toch, elkaar ontmoeten zover van huis. Emmie is een oud Tanzatoto vrijwilliger maar nu in dienst bij Kentalis International en is projectleider van het leesproject. In het kort betekent dat er onderzoek gedaan gaat worden naar het leesniveau van dove kinderen in Tanzania en Oeganda om zodoende de leesmethode Reading Skills for Deaf childeren dusdanig door te ontwikkelen dat het onderdeel kan worden van het basis curriculum van alle dove kinderen in Tanzania en Oeganda. Een direct ge(ver)volg van de leesmethode die Kika Meereboer in haar tijd hier in Morogoro heeft ontwikkeld.

Emmie wil het leesniveau van de kinderen op Kilakala goed in kaart brengen omdat zij al met een vergelijkbare methode hebben leren lezen en schrijven. Maar goed dat in kaart brengen doe je niet zomaar daar hebben de input van de school en de docenten voor nodig. En natuurlijk de goedkeuring van de schoolleiding en de gemeente! De nationale overheid werkt al mee en staat achter het onderzoek, dat is al een hele belangrijke stap. Vanochtend heeft Emmie de schooldirecteur het project uitgelegd en ook aandacht besteed aan de verschillen tussen Tanzatoto en Royal Dutch Kentalis. De school werkt van harte mee maar stelde ook een paar kritische vragen. Heel betrokken dus. Vervolgens kropen we met zijn vijven in onze auto om het project aan de gemeente uit te leggen. Dat wil zeggen aan de officir of Education. Gelukkig konden wij ook hem snel het belang van het project uitleggen. Ook hier is men prima in staat om met een helikopterview naar het belang van verbetering van het onderwijs op lange termijn te kijken maar durft men ook te vragen wat zij er nu aan hebben. Terechte vraag, de training van de verbeterde methode staat pas in 2017 gepland dus het duurt echt wel even voordat men er iets van merkt. Dat heeft Emmie goed uit kunnen leggen.

Na het bezoek aan de gemeente nog even rustig in de schaduw van een boom de laatste bespreekpuntjes met de docenten doorgenomen. Daarna nog een kort bezoek aan de Montfort school gebracht waar we warm welkom werden geheten door Tusa en Maryam de twee dove docenten aldaar. De nieuwe schooldirecteur was niet aanwezig dus morgen maar opnieuw even langsgaan om kennis te maken.

Morgen is alweer onze laatste dag hier, de tijd gaat heel snel.